True story: waarom je een groot zakelijk risico loopt als je je merk niet vastlegt

“Ik dacht niet dat het echt nodig was, mijn merk registreren”. Een zin die ik helaas regelmatig hoor. En dan vaak omdat het mis is gegaan en de schade moet worden hersteld. Helaas denken ondernemers nog steeds dat intellectuele eigendom pas van later zorg is. Terwijl dat juist één van de zaken is die je zo snel mogelijk moet regelen. Het is in het IE namelijk “wie het eerst komt, wie het eerst maalt”. Hieronder volgen 2 echte scenario’s die helaas heel regelmatig voorkomen en die illustreren hoe belangrijk het is om je IE-zaken goed te regelen.

Geval 1: ondernemer vraagt merk niet aan en merk wordt aangevraagd door een ander

In het merkrecht geldt: je hebt het recht vanaf het moment dat je het aanvraagt. Ben je al een tijdje actief en vraag je je merk pas later aan, dan zou iemand zomaar jouw naam kunnen aanvragen terwijl jij al langer bezig was. En dat is precies wat er in het eerste true story-geval gebeurde. Het ging zo: Pietje begint onder een leuke naam een bedrijf en wordt succesvol. De ondernemer investeert goed in zijn naamsbekendheid, het bedrijf wordt opgepikt door verschillende media en wordt daardoor bekend in zijn branche. Op een gegeven moment wil Pietje zijn merk gaan vastleggen. Maar dan blijkt dat iemand anders, Jantje, voor eenzelfde soort bedrijf de naam al heeft geregistreerd. En dat terwijl Pietje eigenlijk al veel langer vóórdat het merk door Jantje werd geregistreerd, bezig was geweest. Het gevolg: Pietje kan niet zomaar zijn merk registreren, Jantje was namelijk eerder. En dat terwijl Pietje eigenlijk degene was die eerder actief was. Pietje blijft achter met zijn handelsnaam, die hem in principe enkel een recht geeft in het regio waar hij actief is. Jantje aan de andere kant, heeft een recht dat binnen een bepaald gebied hem het recht geeft om op te treden ongeacht waar in dat gebied hij actief is.

Pietje zou eventueel kunnen proberen hier iets aan te doen, maar dan moet hij kunnen aantonen dat Jantje wist van het bestaan van Pietje’s bedrijf. In dat geval kan aangetoond worden dat Jantje’s merkrecht met kwade bedoelingen (“te kwader trouw”) aangevraagd was. Maar: dit kost Pietje natuurlijk veel meer geld en moeite dan als hij “gewoon” het merk had aangevraagd en de eerste was geweest. Heel erg zonde en onnodig. Doet Pietje niets, dan heeft Jantje met zijn merkrecht een veel professionelere uitstraling en kan hij zijn merk veel beter beschermen dan Pietje.   

Geval 2: ondernemer wordt succesvol onder een naam die eigenlijk niet “vrij” was en krijgt gezeik

Een ander “true story”-geval: ondernemer begint met een naam, alles lijkt prima te gaan, meer dan prima eigenlijk. De onderneming wordt heel succesvol. Het gaat zo goed dat ook influencers het merk oppikken en het bedrijf wordt heel populair en groeit als kool. Er zijn zelfs plannen om internationaal te gaan. Maar dan krijgt het bedrijf opeens een brief van een bedrijf in het buitenland. De naam was namelijk helemaal niet vrij, dat buitenlandse bedrijf opereert onder die naam en heeft zelfs een merkrecht. Gevolg: de ondernemer ziet zich genoodzaakt tot het veranderen van zijn naam. Dit betekent o.a. dat alle producten een nieuw label moeten krijgen, dat de website veranderd moet worden, dat alle social media kanalen van naam gewijzigd moeten worden en dat iedereen op de hoogte moet worden gebracht van de naamswijziging. Een fiasco. Alle naamsbekendheid is weg, er moet from scratch worden begonnen. En dan heb ik het niet eens over de imagoschade. Want het staat niet echt chique om je naam opeens te moeten veranderen door juridische problemen.

Dus: regel die IE-zaken!

Het zal je veel hoofdpijn, zorgen en problemen besparen. Misschien lijkt dat nu nog niet zo, maar echt het is de investering waard. Bescherm je goodwill, je opgebouwde naamsbekendheid, je eigen harde werk. Do it now, thank me later!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *